عفو از خطاى پرهيزكاران بودست اگر خطائى از مرد عفيف * از صفحهء دل خطايش را ده تخفيف ملجاء حصوران چو بدرگاه خداست * آنان نشوند نزد خداوند اسيف اقيلوا ذوى المروءات عثراتهم ( الى آخر ) بگذريد خطايى را كه از پارسايان و جوانمردان سرزد ، چون كه خطاى پارسايان آن قدر بزرگ نباشد كه بتوان گناه وى دانست و پرهيزگاران را خداوند عفو نمايد ، چونان كه در ترازوى عمل ، خيرشان بيش از شر و گناه آنها بوده است ، و كسى كه خطاى پارسايان و نيك مردان را ناديده بگيرد ( منظور از گناه كوچك و اشتباهات مى باشد ) خداوند او را ببخشد و چون گناهشان را بزرگ شمرد نزد خداوند سبحان خجل گردد و بدانيد خداوند دستگير جوانمردان است ، چنان كه از آنها كسى گمراه نگردد ، مگر نه آنكه دست يارى خداوند با آنهاست و ايشان را از هر خطائى باز داشته و از لغزش و گناهان بزرگ آگاهشان سازد و عمل صالح آنها بر آن شود تا از خطائى كه در پيش دارند باز مانده و راهشان نيك و درست باشد . پس : آنان كه پرهيزگارترند ، خطايشان به نسبت كمتر است و تو اى آگاه از روز حشر ، بگذر از خطايى كه پرهيزگارى مرتكب آن گشته چون لطف خداوندى هميشه شامل حال اوست و نزد خداوند افسرده نگردد و بهشت سراى آخرتش باشد .